ಭಾರತದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮನೋರಂಜನೆ ಕೇವಲ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಸಾಧನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ — ಅದು ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಹಜ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ. ಊರ ಜಾತ್ರೆಗಳು, ದೇವರ ಹಬ್ಬಗಳು, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ, ಹಬ್ಬ–ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು ಜನರನ್ನು ನಗಿಸುವ, ಆನಂದಿಸುವ, ಸಂಗಡಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಹಬ್ಬಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಜನಪದ ರಂಗಭೂಮಿ, ಬಯಲಾಟ, ಹಾಸ್ಯ ನಾಟಕ, ಯಕ್ಷಗಾನ, ಡೊಳ್ಳು ಕುಣಿತ, ಹುಲಿವೇಷ, ಕಿಗ್ಗತ್ತು ಕುಣಿತ, ಕಂಬರಹೊಡೆಗೈ, ಮಲ್ಲರಾಟ, ಒಂಟೆ–ಎಮ್ಮೆ ರೇಸ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಲೆಗಳು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಗಷ್ಟೇ ಆಕರ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಮಾಜದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೂ ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ.
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಥೆಗಳು, ಪುರಾಣ ಪಾಠಗಳು, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶಗಳು, ಸಮಾಜ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಪರಿಹಾರಗಳು, ಮಾತು–ಕಟ್ಟುಗಳು, ಹಾಸ್ಯ–ವಿನೋದ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಹಳ್ಳಿ–ಹೊರೆಯ ಜನರು ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ:
- ಹೊಸ ಜನರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ,
- ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ,
- ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಾರೆ,
- ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಗಟ್ಟಿಬಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್, ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಮತ್ತು ಟಿವಿ ಆಧಾರಿತ ಮನೋರಂಜನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ನೈಜ ಮೌಲ್ಯ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಬಹುದು. ನೇರವಾಗಿ ಜನರ ಕಣ್ಗಳಿಗೆ ಕಲೆ ತಲುಪುವಾಗ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟುವ ಅನುಭವ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಜನಪದ ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯ ಹಬ್ಬಗಳು ನಾವು ಉಳಿಸಬೇಕಾದ ಪರಂಪರೆ.
ಇವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು:
- ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಉಳಿಸುವುದು
- ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಜೀವನದ ಆಸರೆ ನೀಡುವುದು
- ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸುವುದು
- ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು
ನಮ್ಮ ಹಬ್ಬಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಸಂತೋಷದ ಹೊಳೆ, ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹರಿದು, ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ.
